بسا نصيحت كنندهء از دنيا كه بوده باشد نزد تو تهمت زده شده . مراد مذمّت مردم دنياست باين كه بسيارست كه كسى كه نصيحت كند كسى را از دنيا وپند گويد أو را از براي منع از حرص بر آن متهم دارد أو را وصاف وخالص نداند با خود . 5356 ربّ مدّع للعلم ليس بعالم . بسا دعوى كنندهء مر علم را كه نبوده باشد عالم . مراد اين است كه چنين نيست كه هر كه دعوى علم كند عالم باشد واعتماد بر گفتهء أو توان كرد بسيارند كه دعوى علم ميكنند وعالم نيستند ، پس تا عالم بودن كسى معلوم نشود اعتماد بر گفتهء أو نتوان كرد . 5357 ربّ صادق من خبر الدّنيا عندك مكذّب . بسا راستگويى از خبر دنيا كه بوده باشد نزد تو دروغگو شمرده شده ، اين نيز مثل فقرهء سابق مذمّت مردم دنياست واين كه بسيارست كه كسى نزد كسى خبر مىدهد از دنيا براستى ببديها وأو تكذيب ميكند أو را ، بسبب حبّ دنيائى كه دارد ودر بعضي نسخه‌ها عبارت چنين است : « ربّ صادق عندك من خير الدّنيا مكذّب » وبنا بر اين معنى اينست كه : بسا راستگوئى نزد تو از خير دنيا كه بوده باشد دروغگو شمرده شده » يعنى بسيار باشد گويندهء خير وخوبى دنيا كه أو نزد تو راستگو باشد ودر واقع أو دروغگو شمرده شده باشد ونسخهء أول ظاهرترست . 5358 ربّ محذور من الدّنيا عندك غير محتسب . بسا محذورى از دنيا كه نزد تو در شمار نيايد اين نيز مذمّت مردم دنياست واين كه بسيار چيزى باشد از دنيا كه محذور باشد وبايد از آن حذر كرد وكناره گرفت ومردم دنيا آنها را در شمار نياورند وسهل دانند .